กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 104 ส้มลูกนี้เปรี้ยวจริง ๆ
หลังจากซ่งฉีอันกล่าวจบก็รู้สึกว่าตนเองพูดตรงไปตรงมาจนเกินไป ทว่าเขาหาหัวข้อสนทนาอื่นมาเปลี่ยนเรื่องได้อย่างรวดเร็ว
“เมื่อครู่ตอนที่ผมเดินผ่าน เห็นเจ้าหวังไหลจื่อทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ที่หน้าบ้านคุณ ทางที่ดีคุณอย่าอยู่บ้านคนเดียวจะดีกว่าครับ”
คนอย่างเจ้าหวังไหลจื่อนั้นนิสัยเสียจนกู่ไม่กลับ บางทีคำเตือนเมื่อครู่เขาอาจไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย
หากซ่งฉีอันไม่เอ่ยถึงคนผู้นี้ขึ้นมา นางก็เกือบลืมไปเสียสนิท ปกตินางไม่ค่อยได้อยู่ที่หมู่บ้าน และไม่มีโอกาสได้พบหน้าค่าตากัน