กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 86 พี่หย่วน คุณดีต่อฉันจริงๆ
เฉิงเยว่เดินหน้ามุ่ยออกไปจึงพบว่าข้างนอกมืดค่ำแล้ว แถมยังมีฝนละอองโปรยปรายลงมาอีกด้วย
เธอเรียกแท็กซี่มาเนื่องจากสถานที่ค่อนข้างเปลี่ยว ตอนมานั้นมีรถ แต่ตอนกลับกลับหารถได้ยาก
เพื่อหลบฝนและรอซ่งหย่วน เธอจึงไปยืนหลบอยู่ใต้ชายคาไม่ไกลจากบ้านหลังเล็กนั้น สองมือโอบกอดตัวเองไว้ ไหล่ห่อตัวงอ ดูน่าสงสารอยู่ไม่น้อย
เฉิงเยว่เบิกตากว้าง จ้องมองไปข้างหน้าอย่างเขม็งด้วยความกลัวว่าหากเผลอละสายตาไปเพียงครู่เดียว ซ่งหย่วนอาจขับรถเลยไป ผ่านไปประมาณสิบนาที รถสีดำคันหนึ่งก็แล่นเข้ามา
เธอรีบโบกไม้โบกมือพร้อมตะโกนเรียก “พี่หย่วน พี่หย่วน” รถยนต์คันเล็กสีดำเบนเข้ามาทางด้านเธอ