กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 42 ความคิดของอู๋เร่อหนาน
“พอแล้ว ผมถึงแล้ว เธอรับกลับไปเถอะ” เมื่อถึงปากทางเข้าหมู่บ้าน เฉินจงเยว่โบกมือให้จางเสี่ยวชิง ก่อนจะปั่นจักรยานจากไปโดยไม่หันกลับมามอง
จางเสี่ยวชิงจึงหันหลังเดินกลับบ้าน การเดินทางกลับมาเที่ยวนี้ช่างคุ้มค่าจริง ๆ ใบหน้าของนางเผยรอยยิ้มอย่างคนที่มีแผนการสมหวัง
ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน นางได้ยินจากปากของจางจงเย่าว่าคนในครอบครัวกำลังมองหาคู่ครองให้นางอยู่
คนตระกูลจางเป็นเช่นไรนางย่อมรู้ดีที่สุด ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนเช่นไร ขอเพียงสินสอดถึง นางก็ต้องแต่งออกไป
นางยังจำคำพูดของจางจงเย่าได้ดี “แม่บอกว่า สินสอดของเธอในอนาคตทั้งหมดต้องเก็บไว้ให้ฉัน ถึงตอนนั้นจะใช้ซื้อบ้านในตัวเมืองให้ฉัน แล้วพวกเราทั้งครอบครัวจะได้ย้ายไปอยู่ในตัวเมืองกัน”