กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 19 สร้างรถเข็นขายอาหารอเนกประสงค์
“เก่งมากเลยนะ ขายได้เยอะขนาดนี้คนเดียวเลย” โจวซุ่ยเอ่ยชมอย่างไม่หวงคำพูด
โจวซวี่ส่งเสียงฮึดฮัดทางจมูก “ผมบอกแล้วไงว่ามันง่ายกว่าเรียนหนังสือตั้งเยอะ”
เขาหน้าตาหล่อเหลาแถมปากหวาน พออ้าปากเรียกพี่ชายพี่สาวก็ขายของได้เร็วมาก
ดูท่าทางลำพองใจของเขาสิ ถ้าก้าวเข้าสู่สังคมจริงๆ ถึงจะรู้ว่าเมื่อเทียบกับการเรียนแล้ว การทำงานน่ะง่ายกว่าจริง ๆ
ครอบครัวสามคนหาร้านบะหมี่เพื่อรองท้องง่าย ๆ ยามที่ปล่อยให้หลี่ชิวจวี๋พักผ่อนที่ร้าน โจวซุ่ยก็พาโจวซวี่เดินนำไปก่อน
เธออยากทำรถเข็นขายอาหาร รวมถึงของบางอย่างที่ต้องใช้ตอนตั้งแผง ของพวกนั้นไม่มีขายตามร้าน ต้องหาคนรับทำตามสั่งเท่านั้น