กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 4
“เธอไม่เป็นไรใช่ไหม” ตนเองที่ถูกชนไม่ได้เป็นอะไร แต่ฝ่ายที่เดินมาชนกลับเกือบจะล้มลงไปกองกับพื้น
โจวซุ่ยรีบยื่นมือออกไปประคองอีกฝ่ายไว้ แล้วก็ได้เห็นชัดว่าคนผู้นี้คือใคร
หญิงสาวในหมู่บ้านเดียวกันนามว่าจางเสี่ยวชิง สมัยที่เรียนมัธยมปลายทั้งสองเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน เพียงแต่ตลอดสามปีนั้น ทั้งสองแทบไม่ได้คุยกันเลย
“มะ...ไม่เป็นไรจ้ะ ฉันไม่เป็นไร” จางเสี่ยวชิงเห็นว่าเป็นโจวซุ่ยก็ดูคล้ายกับผ่อนลมหายใจออกมา พลางยันแขนโจวซุ่ยเพื่อยืนทรงตัว
โจวซุ่ยเห็นว่าปากแม้จะบอกว่าไม่เป็นไร แต่สีหน้ากลับดูไม่ค่อยดีนัก คงจะตกใจที่เดินมาชนคนเข้ากระมัง
หากเป็นเมื่อก่อนบทสนทนาคงจบลงแค่นี้ แต่โจวซุ่ยในตอนนี้สภาพจิตใจเปลี่ยนไปมาก เธอจึงเป็นฝ่ายเอ่ยปากทักขึ้นก่อน