ตอนที่ 273 เป็นอัมพาตติดเตียง

ตอนที่ 273 เป็นอัมพาตติดเตียง

ปลายนิ้วของหมอหลวงเฉินเพิ่งสัมผัสชีพจร หว่างคิ้วก็ขมวดเข้าหากันอย่างรุนแรง เขาเปลี่ยนไปใช้มืออีกข้าง คลำอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่ครู่ใหญ่ สีหน้าก็ยิ่งหนักแน่นขึ้น

หมอหลวงคนอื่น ๆ เห็นเช่นนั้นก็พากันเข้ามาตรวจชีพจรตามลำดับ ต่างมีสีหน้าต่างกันไป แต่ไม่มีผู้ใดเอ่ยปากก่อน

ผู้บังคับบัญชาเกายืนอยู่ข้าง ๆ ใจเกือบขึ้นไปถึงลำคอ เอ่ยเสียงเบาว่า

“หมอหลวงเฉิน ฝ่าบาท...เป็นอย่างไรบ้างขอรับ”

หมอหลวงเฉินชักมือกลับ ส่ายศีรษะให้ผู้บังคับบัญชาเกา แล้วหันไปมองจักรพรรดิเจาเหรินซึ่งเบิกตาโพลงแต่ขยับตัวไม่ได้บนตั่งนุ่ม กล่าวเสียงหนักว่า

“ชีพจรของฝ่าบาทราบเรียบ โลหิตปราณราบรื่น อาการเจ็บบีบหัวใจกลับหายเป็นปกติแล้ว นับเป็นเรื่องประหลาดยิ่ง เพียงแต่...”