กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 269 เข้าวังปรนนิบัติยามประชวร
องค์หญิงใหญ่ยืนอยู่ใต้ระเบียง สายลมพัดเส้นผมสีเงินที่ขมับของนาง ความเข้มงวดในดวงตาค่อย ๆ ละลายไป เผยความอ่อนโยนออกมาอีกหลายส่วน
“ช่างเถิด”
องค์หญิงใหญ่พึมพำเบา ๆ กับตนเอง
ยามนี้ในจวนองค์หญิงยังพอมีอำนาจอยู่บ้าง ย่อมคุ้มครองนางให้รอบคอบได้บ้าง
ในเรือนของซุ่ยอู๋โยว นางนั่งอยู่บนตั่งนุ่ม ประคองถ้วยน้ำชาจิบทีละเล็กทีละน้อย น้ำตาแห้งไปนานแล้ว แต่ในดวงตายังมีความน้อยใจอยู่บ้าง
“ท่านตา ท่านยายจะโกรธหรือไม่”
นางถามเสียงเบา
เผยหวยจิ่นลูบศีรษะนาง ถอนหายใจกล่าว
“โกรธก็ไร้ประโยชน์ จะบีบให้นางร้องไห้ก็ไม่ได้ ท่านยายของเจ้าก็แค่ปากแข็งใจอ่อน พอหายโกรธแล้ว ย่อมดีเอง”