ตอนที่ 174 หลี่ชุนฮวา

ตอนที่ 174 หลี่ชุนฮวา

“เป็นเช่นนั้นแน่นอน!”

ซุ่ยอู๋โยวเด็ดหญ้าหางหมามาครึ่งก้านแล้ววนเล่นระหว่างนิ้ว ได้ยินดังนั้นก็เชิดคางอย่างยโส

“ลุงเขยใหญ่ฝ่ายแม่ พอท่านหายดีแล้ว ข้าจะพาพวกท่านเข้าไปเดินเล่นในภูเขาลึก วิวที่นั่นถึงจะเรียกว่ายอดเยี่ยม หมอกเมฆวนรอบยอดเขา ในลำธารมองเห็นหินหลากสีสวยกว่าภาพวาดเสียอีก”

“จริงหรือ?”

ดวงตาซุ่ยฉางเล่อเป็นประกาย นางดึงแขนเสื้อซุ่ยอู๋โยวแล้วเขย่า

“พี่หญิงใหญ่ พวกเราไปภูเขาลึกเมื่อไรหรือ?”

ซุ่ยอู๋โยวชำเลืองมองเซียวเฉิงเย่าหนหนึ่ง ตั้งใจลากเสียงยาว

“ก็ต้องดูร่างกายลุงเขยใหญ่ฝ่ายแม่เสียก่อนกระมัง”

จี้หลินชวนเดินตามอยู่ข้าง ๆ เห็นเขาเดินได้มั่นคง รอยยิ้มในดวงตาก็ไม่ขาดสาย