กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 164 หมู่บ้านอวี๋หลิ่วคือแดนมงคลที่บำรุงคน
กลิ่นหอมเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ยั่วจนผู้คนกลืนน้ำลายเอื้อก ๆ
ซุ่ยอู๋โยวเห็นระดับไฟใกล้พอดี จึงฉวยกระต่ายป่าที่วางอยู่บนไฟลงมาอย่างว่องไว วางบนใบบัวที่ปูไว้
หนังด้านนอกกระต่ายป่าย่างจนเหลืองทองมันวาว ควันร้อนลอยกรุ่น กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่ว
นางยังหยิบไม้ท่อนหนาขึ้นมา เขี่ยไก่ป่าที่ฝังอยู่ในกองไฟออกมา
ก้อนดินสองก้อนถูกเผาจนดำสนิท ซุ่ยฉางเล่อเข้ามาใกล้มองแล้วอดขมวดคิ้วไม่ได้ กระซิบเบา ๆ ว่า
“พี่หญิงใหญ่ ของดำ ๆ แบบนี้ กินได้จริงหรือ”
“ต้องกินได้สิ”
ซุ่ยอู๋โยวมือไม่หยุด เคาะดินที่ห่อไก่ป่าออก
“กร๊อบ” สองสามเสียง เปลือกดินด้านนอกที่แข็งจากการเผาแตกออก หลุดลอกพร้อมใบบัวที่ไหม้เกรียม