กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 129 ท่านหญิงอู๋โหยวเป็นลูกของท่านหญิงฉางผิง
องค์หญิงใหญ่ผุดลุกขึ้นยืนพรวด จ้องเขม็งไปที่จี้หยกในมือของย่าซุ่ย
นางก้าวเข้าไป รับจี้หยกมาด้วยมือที่สั่นเทา ปลายนิ้วลูบไล้ลายเมฆที่คุ้นเคยบนนั้นแผ่วเบา
ลายนั้นลื่นไหลละเอียดอ่อน คือลวดลายที่นางเป็นผู้กำหนดด้วยมือตนเองในปีนั้น
“เนี่ยนเอ๋อร์... นี่คือจี้หยกของเนี่ยนเอ๋อร์...”
น้ำตาของนางไหลดั่งลูกแก้วที่ขาดสาย หยดใหญ่ ๆ ร่วงหล่นลงมา
“ปีนั้นตอนเนี่ยนเอ๋อร์เกิด ข้ากับราชบุตรเขยเป็นผู้หาหยกอุ่นมาเอง ตัวอักษร ‘เนี่ยน’ บนนี้ ราชบุตรเขยเป็นผู้วาดแบบด้วยมือตนเอง ไม่ผิดแน่!”
ในใจของซุ่ยอู๋โยวสะท้านวูบหนึ่ง
จี้หยกที่อยู่บนคอของนางนั้น ด้านหน้าสลักอักษรสี่ตัวว่า ‘ซุ่ยซุ่ยอู๋โหยว’
ด้านหลังสลักอักษร ‘เนี่ยน’ อยู่ตัวหนึ่ง