กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 100 เด็กคนนั้นเหมือนเนี่ยนเอ๋อร์ของพวกเราเหลือเกิน
“ไอ้ลูกสารเลว!”
ปู่ซุ่ยฟาดฝ่ามือเดียวลงบนโต๊ะอย่างแรง ถ้วยชาเครื่องปั้นลายครามสั่นสะเทือนจนดัง “กร๊อง!”
เขาจ้องซุ่ยจิ่งสิง แววโกรธในดวงตาแทบจะลุกเป็นไฟ
“มีพ่อแบบเจ้าได้อย่างไร? ลูกเพิ่งกลับจวน เจ้าไม่ถามไถ่ให้รู้ว่าผิดหรือถูก อ้าปากก็ว่านางก่อเรื่อง! เจ้าเห็นกับตาหรือ? หรือมีผู้ใดมากระซิบข้างหูเจ้า?”
ซุ่ยจิ่งสิงถูกยอกจนแน่นหน้าอก โกรธจนเส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบ ๆ
“พ่อ! เหตุใดพ่อไม่ฟังเสียบ้างว่านางพูดคำเหลวไหลอะไร?”
ย่าซุ่ยรีบดึงซุ่ยอู๋โยวเข้ามาในอ้อมแขน มือลูบหลังนางเบา ๆ
พอนางหันไปทางซุ่ยจิ่งสิง ใบหน้ากลับเย็นชาเหมือนจับตัวเป็นน้ำแข็ง