ตอนที่ 88 ค่อยเป็นค่อยไป

ตอนที่ 88 ค่อยเป็นค่อยไป

งานเลี้ยงต้อนรับมื้อหนึ่งเลิกราลงท่ามกลางความอึกทึกวุ่นวาย

คนอื่นจะกินอิ่มหรือไม่นั้น ซุ่ยอู๋โยวไม่เก็บมาใส่ใจแม้แต่น้อย

อย่างไรเสียนางกับปู่ย่าทั้งสามคนก็กินกันจนปากมันเยิ้ม แม้แต่ซุปไก่เห็ดไผ่ชามสุดท้ายนั้นก็ยังซดเสียจนเกลี้ยงก้นชาม

ครั้นกินอิ่มดื่มหนำแล้ว ซุ่ยอู๋โยวก็ลูบท้องน้อย ๆ ที่กลมป่อง ลุกขึ้นเดินตามผู้เฒ่าทั้งสองแห่งตระกูลซุ่ยไปยังเรือนสนกระเรียนที่พวกเขาพักอาศัย

ในใจในสายตาของปู่ซุ่ยและย่าซุ่ยมีเพียงหลานสาว ลืมซุ่ยจิ่งสิงไปเสียสิ้นเชิง

ซุ่ยจิ่งสิงยืนอยู่ใต้ระเบียงเพียงลำพัง ในมือถือพัดพับเล่มหนึ่ง ทว่ากลับลืมโบกพัด ข้อนิ้วกำซี่พัดแน่นจนขาวซีด

เขามองดูแผ่นหลังของคนทั้งสามเลี้ยวเข้าสู่ระเบียงคด บนโต๊ะเต็มไปด้วยเศษอาหารเย็นชืดที่ไม่มีผู้ใดสนใจเอ่ยถึง ในใจช่างคุกรุ่นด้วยเพลิงโทสะยิ่งนัก