ตอนที่ 74 ไปแล้วก็อย่ากลับมาอีก

ตอนที่ 74 ไปแล้วก็อย่ากลับมาอีก

ซุ่ยเจียหรงจ้องมองใบหน้าของบุตรสาวทั้งสองด้วยสายตาเปี่ยมเมตตา

กลับมาอยู่ที่ตระกูลฝ่ายแม่ได้ไม่กี่วัน ใบหน้าเล็ก ๆ ที่เคยเหลืองซีดและผอมแห้งของเด็กทั้งสองก็เปล่งปลั่งอวบอิ่มขึ้นมากทีเดียว

แต่ก่อนพวกนางมักก้มหน้าห่อไหล่ หวาด ๆ กลัว ๆ อยู่เสมอ

บัดนี้กลับมีรอยยิ้มที่สดใสเปล่งประกาย

ใช้ชีวิตอยู่ดีหรือไม่ดี มีเพียงตนเองเท่านั้นที่รู้

“อู๋โยว ขอเพียงหลุดพ้นจากตระกูลโจวได้ พวกเราทนอับอายสักสองสามวันก็ไม่เป็นไร”

นางแต่งเข้าตระกูลโจวมาสิบปี ทำงานทั้งกลางวันกลางคืนไม่เว้นวัน ถูกตีถูกด่าวันแล้ววันเล่า กินรำกินผัก และเสื้อผ้าก็ไม่พอปิดกาย

ยังลากเอาเด็กทั้งสองมาเผชิญความลำบากตรากตรำไปกับนางอีก