ตอนที่ 58 เพื่อสวมรอยเป็นพ่อเจ้า ถึงกับไม่แต่งภรรยา

ตอนที่ 58 เพื่อสวมรอยเป็นพ่อเจ้า ถึงกับไม่แต่งภรรยา

พอเสียงของเซียวจี่ล่วงไป เซียวเช่อก็ค่อย ๆ ก้าวออกมาจากในเรือน

วัยหนุ่มยืนตรงสง่า ราวไผ่ใหม่ในวันวสันต์

คิ้วกระบี่เฉียงจดขมับ เผยความองอาจมีชีวิตชีวา ดวงตาทั้งคู่สว่างราวดวงดาว ทว่าหนาวเย็นราวสระน้ำเย็น

ซุ่ยอู๋โยวเห็นดังนั้นก็รีบหิ้วตะกร้าเดินเข้าไปส่งให้ พลางยิ้มกล่าว

“เซียวเช่อ วันนี้ต้องขอบใจเจ้าที่ช่วยแนะนำเถ้าแก่ภัตตาคารเมาเซียน สุราของข้าก็เลยขายออกได้ราบรื่น ข้าซื้อขนมมาจากในตำบลบ้าง เอามาให้เจ้าลองชิม”

แสงตะวันสาดลง ริมฝีปากเด็กสาวยกขึ้นน้อย ๆ รอยยิ้มราวดอกท้อแรกแย้มในวันวสันต์ สดใสเจิดจ้า