ตอนที่ 10 นางกลับมาแล้วจริง ๆ

ตอนที่ 10 นางกลับมาแล้วจริง ๆ

“อืม เล่อเอ๋อร์ของเราช่างว่านอนสอนง่ายยิ่งนัก”

เมื่อเห็นว่าซุ่ยฉางเล่อยังเป็นเช่นเดิม ซุ่ยจิ่งสิงก็เก็บความกังวลใจกลับไป

เขาสะบัดแขนเสื้อยาว แล้วนั่งลงบนที่นั่งเบื้องบนอย่างสบายอารมณ์

รับถ้วยชาร้อนถ้วยหนึ่งที่หญิงรับใช้เสียงอวิ๋นยื่นให้ ค่อย ๆ เป่าฟองชาออกแล้วจิบคำหนึ่ง มองไปทางซุ่ยฉางเล่อพลางยิ้มกล่าวว่า

“เล่อเอ๋อร์ ช่วงนี้กิจธุระยุ่งมาก ข้าก็ไม่มีเวลาว่างไปอยู่เป็นเพื่อนเจ้ากับท่านแม่ ในใจข้ารู้สึกผิดยิ่งนัก รออีกสักระยะ ข้าจะหาเวลาพาพวกเจ้าไปเที่ยวเดินเล่น”

ซุ่ยฉางเล่อนั่งตัวตรงอยู่ข้าง ๆ เล็บมือกดจิกเข้าไปในกลางฝ่ามือ ความเจ็บแหลมคมค่อย ๆ ทำให้นางสงบลง