กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เสี่ยวหย่า!” พอเห็นภรรยา ใบหน้าที่มืดมนของเสิ่นกั๋วเฉียงก็มีรอยยิ้มขึ้นมาเสียที
โจวเฟยหย่าพุ่งเข้าไป ดึงสามีหมุนตัวสองรอบ “คุณไม่เป็นอะไรจริง ๆ ใช่ไหม แขนซ้ายล่ะ ไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
เสิ่นกั๋วเฉียงปล่อยให้ภรรยาดูตัว แถมยังออกแรงเหวี่ยงแขนซ้าย “ดูสิ ผมไม่ได้รับบาดเจ็บจริง ๆ”
การที่คนที่สนิทที่สุดห่วงใยและเป็นกังวลถึงเขาขนาดนี้ ทำให้ใจของเสิ่นกั๋วเฉียงทั้งรู้สึกจุก ๆ และพลุ่งพล่านดีใจ
มันต่างจากความตื่นเต้นตอนที่ได้รับการยอมรับจากผู้บังคับบัญชาและเพื่อนทหาร และก็ไม่ใช่อารมณ์ตอนที่ถูกพ่อดุสั่งสอน
เหมือนความรู้สึกที่คนที่ตัวเองชอบเก็บไว้ในใจ แล้วทุกครั้งที่คนรักหัวใจเต้นก็เป็นเพราะตัวเอง เป็นความสุขที่ทั้งหัวใจทั้งความคิดมีแต่ตัวเอง