กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นกั๋วเฉียงหน้าตานิ่งเฉย ร่างกายเกร็ง เดินไปหยิบกระสอบขึ้นมาแล้วเดินออกไป สวีเทารีบตามไปติด ๆ
ทั้งสองฝ่าสายตาของคนเดินถนนมากมาย มาถึงถนนการค้าที่คึกคักที่สุดของเมืองหยางเฉิง หาที่ว่างตั้งแผงขายของ
ชายสองคนที่สูงเกือบหนึ่งเมตรแปดถือเสื้อผ้าไว้ในมือ ยังไม่ทันตะโกนขายก็มีคนจำนวนไม่น้อยล้อมเข้ามา
แม้เดือนนี้เมืองหยางเฉิงจะไม่หนาวติดลบเหมือนทางเหนือ แต่ก็แทบไม่มีใครใส่เสื้อแขนสั้น
ยิ่งไปกว่านั้นทั้งสองยังใส่กางเกงยีนส์และเสื้อเชิ้ตลายดอกที่กำลังฮิตที่สุด พอเอาออกมาตั้งก็ดึงดูดสายตาผู้คนมากมาย
“ว้าว หล่อจัง!”
“คนหล่อ เสื้อผ้าก็สวย”
บรรดาสาว ๆ ที่ยืนมุงอยู่รวมกลุ่มกันจ้องชายสองคนที่เหมือนนายแบบ กระซิบกระซาบกันเสียงไม่เบา