เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ป้าโหลวจุ๊ปาก ไม่คิดเลยว่าจะเลี้ยงแค่ลูกอมจริง ๆ “ถ้าอย่างนั้นพวกเธอไม่จัดงานเลี้ยงแต่งงานเหรอ?”
โจวเฟยหย่าชำเลืองมองป้าโหลวที่ช่างนินทาและงกเอาแต่ได้ ก่อนพูดด้วยสีหน้าฝืนยิ้มว่า “ฉันกำลังคิดอยู่ว่า จะได้ช่วยให้ป้ากับทุกคนประหยัดเงินสินสอดไปหน่อยไม่ใช่เหรอ?”
“ยังไงทุกคนก็ลำบากกันทั้งนั้น ป้าลองคิดดูสิ แค่กินเหล้างานแต่งมื้อหนึ่งก็ต้องใส่ซองสิบหรือแปดหยวน มันน่าเสียดายออก”
สีหน้าของป้าโหลวเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันที “โอ๊ย บ้านไหนเขาใส่ซองกันตั้งเยอะขนาดนั้น! เพิ่มเงินอีกหน่อยก็พอแต่งเมียในชนบทได้แล้ว”
“ยัยหนู บ้านเธอจัดงานทั้งที ฉันอุตส่าห์หวังดีมาช่วยทำให้คึกคัก ยังจะมาทวงเงินจากฉันอีก หน้าหนาเกินไปแล้ว!”
พูดจบ เธอก็สะบัดแขนเสื้อของเสิ่นกั๋วเฉียงออกอย่างแรง แล้วหันหลังเดินจากไปทันที