เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากตั้งใจฟังเหตุผลที่เขาพูดจนจบ โจวเฟยหย่าก็พูดไม่ออกอยู่บ้าง
ตั้งแต่เมื่อไรกันที่เธอไปบังคับให้เขาต้องให้สินสอด? เห็น ๆ อยู่ว่าเธอยังไม่ได้พูดอะไรสักคำด้วยซ้ำ
“เฮ้อ ฉันจะโลภเงินขนาดนั้นได้ยังไง? ฉันไม่เคยบังคับให้นายต้องเอาสินสอดมาเท่าไรสักหน่อย! อย่ามาโยนความผิดให้ฉัน”
พอได้ยินลูกสาวพูดแบบนั้น แม่โจวก็ยิ่งมองเสิ่นกั๋วเฉียงอย่างเป็นห่วง “เสี่ยวเสิ่น หรือว่าคนในครอบครัวนายไม่เห็นด้วย?”
คิดไปคิดมา เธอก็ถามขึ้นอีกว่า “หรือว่านายรังเกียจที่ยาตั้นแต่งงานมาแล้ว?”
โจวเฟยหย่าไม่พอใจที่ได้ยินแบบนั้น “แม่ หรือว่าคนแต่งงานครั้งที่สองจะกลับมาแต่งงานใหม่ไม่ได้? อีกอย่าง ฉันไม่เคยปิดบังเรื่องนี้กับเขาเลย!”
เสิ่นกั๋วเฉียงรีบแสดงจุดยืนเช่นกัน “ป้าครับ ผมไม่ได้รังเกียจเสี่ยวหย่าจริง ๆ ผมเต็มใจแต่งงานกับเธอ”