กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
โจวเฟยหย่ายังอยากจะป้อนไข่ให้เขาต่ออีกคำ กลับต้องร้อง “หา? คุณติดคอหรือ?”
เธอรีบเอาน้ำที่เตรียมไว้ข้าง ๆ ป้อนให้เขา “ค่อย ๆ กินสิ!”
เสิ่นกั๋วเฉียงกลืนไข่ที่ติดอยู่ลำคอลงไป รีบพูดว่า “ไม่เป็นไร ผมกินเร็วไปหน่อยเอง”
จะปล่อยให้เสี่ยวหย่าคิดว่าเขาประดี้ประดอยแล้วไม่มาอีกไม่ได้
โจวเฟยหย่าไม่ได้คิดมากขนาดนั้น แค่นึกว่าอีกสักครู่ต้องไปมหาวิทยาลัย จึงก้มมองนาฬิกาดิจิทัลที่ข้อมือบ่อย ๆ
เสิ่นกั๋วเฉียงพูดอย่างเข้าใจคน “เสี่ยวหย่า ถ้าคุณมีธุระก็ไปทำธุระเถอะ ผมไม่ต้องมีใครมาเป็นเพื่อนหรอก”
ถึงเขาจะพูดอย่างใจกว้าง แต่สีหน้าที่ยังเผยความหม่นหมองออกมาบ้าง