กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พ่อโจวึงลูกสาวไปข้าง ๆ แล้วพูดเสียงเบาว่า “ยาตั้น ลูกพาสองคนนั้นไปด้วยเลยก็แล้วกัน ปฏิเสธยากจริง ๆ”
สองคนนั้น คนหนึ่งเป็นลูกชายคนที่สองของหัวหน้าหมู่บ้านชื่อหวังฝู อีกคนเป็นลูกพี่ลูกน้องในตระกูลเดียวกันชื่อโจวต้าหย่ง
พวกเขาหันมามองโจวเฟยหย่า ยิ้มอย่างประจบประแจง
โจวเฟยหย่าในหัวหึ่ง ๆ “พ่อ เรื่องนี้พวกพ่อเที่ยวป่าวประกาศกันทั่ว ไม่กลัวคนทั้งหมู่บ้านมาหาพ่อหรือ”
พ่อโจวดูดยาเส้นแรง ๆ เขาจะมีทางไหนล่ะ เรื่องที่หัวหน้าหมู่บ้านรู้ก็เพราะลูก ๆ ไปขอหนังสือแนะนำตัว
พอรู้แล้วก็มาขอให้เขาช่วยพูด บ้านโจวก็ยังต้องอยู่ในหมู่บ้าน เขาจะปฏิเสธทันทีได้หรือ
ส่วนต้าหย่งหลานชายลูกพี่ลูกน้องนั้น รู้ตอนดื่มเหล้ากับเหล่าซาน