กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ทางเมืองชิงหยางไม่มีแหล่งปลูกผลไม้ขนาดใหญ่ อีกทั้งยังถูกจำกัดจากหลายด้าน ผลไม้ที่ส่งเข้ามาจึงมีไม่มาก
ดังนั้นพอแอปเปิ้ลของบ้านโจวออกวางขาย ก็ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า พ่อโจวกับแม่โจวขายอยู่ที่แผงร้านค้า ไม่นานก็สร้างชื่อเสียงได้
ตอนแรกโจวเฟยหย่าซื้อรถสามล้อมาคันหนึ่ง แล้วไปขายตามหน้าโรงเรียนต่าง ๆ ต่อมาเธอรู้สึกเหนื่อย จึงขายส่งให้คนอื่นนำไปขายแทน
พี่ชายพี่สะใภ้หลายคนของบ้านโจวต่างก็ไปขายที่ตัวเมืองอำเภอด้านล่าง ผลลัพธ์ล้วนไม่เลว กระทั่งพี่สามโจวยังหาลูกค้ารายใหญ่กลับมาได้
สหกรณ์อำเภอซานหนิงเสนอขอซื้อแอปเปิ้ลกั๋วกวง 500 ชั่ง โดยขายในราคาชั่งละ 25 เหมา
“ไม่ใช่สิ แบบนี้คุณจะหาเงินอะไรได้อีก ขนาดต้นทุนยังไม่พอเลย” โจวเฟยหย่ามองพี่สามโจวด้วยความไม่เข้าใจ