กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
อาจเพราะชาวหมู่บ้านต่างรู้ว่าโจวเฟยหย่ากลับมา คนที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านก็ออกมาดูของแปลก บางคนยังเอ่ยปากทักทาย
“โอ๊ะ ยาตั้นออกไปครั้งเดียวกลับมาสดใสขึ้นอีก ดูชุดที่ใส่นี่สิ เหมือนคนเมืองเลย”
“ยาตั้นออกไปคราวนี้คงได้เงินไม่น้อยเลยสินะ? หาเงินที่ไหน? หาง่ายไหม? เมื่อไหร่จะพาพี่สาวบ้านลุงไปด้วยล่ะ!”
“ยาตั้นหาเงินจริงหรือ? ไม่ใช่ไปหาผู้ชายหรือไง? เงินน่ะผู้ชายให้มาสินะ?”
โจวเฟยหย่ายิ้มค้างไว้ตลอดทาง จนมุมปากเกือบแข็งไปหมดกว่าจะเดินถึงบ้าน
พี่สะใภ้ทั้งสองออกมารับตั้งแต่เนิ่น ๆ ปากก็เรียกน้องสาวคำไม่ขาด จนแทบจะประจบประแจง
พอเข้ามาในลานบ้าน สิ่งแรกที่โจวเฟยหย่าเห็นก็คือแม่โจว
เอวที่ค้อมลงเล็กน้อย ผมที่หงอกขาว และเสื้อคอไขว้ที่ปะชุนเต็มไปหมด