กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลังไปทำบันทึกคำให้การที่สถานีตำรวจเสร็จ ตอนที่โจวเฟยหย่าและเสิ่นกั๋วเฉียงเดินกลับไปยังเรือนรับรอง ท้องฟ้าข้างนอกก็เริ่มสว่างบ้างแล้ว
เสิ่นกั๋วเฉียงเห็นคนรักข้างกายหาวติด ๆ กัน ก็ถามว่า “เอาอย่างนี้ไหม วันนี้ยังไม่ต้องออกไปตั้งแผงขายของ กลับไปนอนเพิ่มอีกหน่อยดีไหม”
โจวเฟยหย่ากลับมามีชีวิตชีวาในชั่วพริบตา “ไม่ต้อง เอาของออกขายให้หมดก่อนค่อยนอนดีกว่า”
แค่ตั้งแผงขายได้สองวันก็มีคนจ้องแล้ว ถ้าลากต่อไปอีก เกรงว่าคนที่มาขโมยเงินจะยิ่งมากขึ้น
รีบเปลี่ยนของเป็นเงินแล้วฝากเข้าธนาคารหรือมิติวิเศษน่าจะมั่นใจกว่า
เธอมองเสิ่นกั๋วเฉียงที่คอยอยู่เป็นเพื่อนเธอตลอด “ถ้าคุณเหนื่อยก็ไปพักก่อนได้”