กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ผ้าขายดี โจวเฟยหย่าคิดไว้แล้ว ยังไงสองวันนี้คนที่มาซื้อของก็ซื้อผ้ากันเป็นส่วนใหญ่
แต่เธอไม่คิดว่าเสื้อชั้นในกันหนาวจะขายดีด้วย แป๊บเดียวเสื้อชั้นในกันหนาวก็ขายเกลี้ยง ผ้าก็ลดลงไปเกือบหนึ่งในสาม
โจวเฟยหย่าสะพายกระเป๋าคาดไหล่ที่เต็มไปด้วยเงิน เช็ดเหงื่อที่หน้าผากแวบหนึ่ง แล้วตะโกนเรียกเสิ่นกั๋วเฉียงด้วยเสียงแหบแห้ง
“คุณกับพี่หลิวขี่รถกลับไป ตัดผ้าเพิ่มอีกหน่อย… ช่างมันเถอะ ลากผ้ามาที่นี่เลย ตัดสดขายสด”
“แล้วก็เสื้อชั้นในกันหนาว ที่เหลือขนมาทั้งหมดเลย” เธอมองฝูงคนที่ล้อมกันแน่นจนไม่มีช่องว่าง
เสิ่นกั๋วเฉียงช่วยหยิบของเงียบ ๆ มาตลอด คิ้วขมวดแน่น พอได้ยินก็เงยหน้ามองคนที่ยิ่งมากันมากขึ้น
“ไม่ต้อง ผมกลับเองก็ได้ ให้เธอช่วยคุณแล้วกัน”