กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกสหายหญิงคนนั้นขัดขึ้น “ของพวกนี้ของคุณไม่ใช่มาจากทางเมืองท่านั่นหรอกหรือ”
สหายหญิงอีกคนเลิกเลือกผ้าไปเลย วิ่งไปดูผ้าคลุมไหล่ด้วย
โจวเฟยหย่าตอบตามจริง “ฉันสั่งของมาจากเมืองหยางเฉิง แต่คุณภาพกับแบบดีกว่าที่นี่ ฉันตั้งใจจะขายผืนละ 5 หยวน”
สหายหญิงที่พูดมากเมื่อครู่พยักหน้าถี่ ๆ “ของคุณนี่คุณภาพดีนะ ห้างสรรพสินค้าขายผ้าที่คุณภาพสู้ของคุณไม่ได้ยังผืนละ 3 หยวนเลย”
เธอเลือกผ้าคลุมไหล่สีเมฆยามโพล้เพล้อย่างอารมณ์ดีหนึ่งผืน แล้วยื่นธนบัตรสิบหยวนให้ใบหนึ่งพร้อมกับผ้าที่เลือก
สหายหญิงข้าง ๆ ก็เลือกผ้าคลุมไหล่หนึ่งผืนกับผ้าหนึ่งผืน จ่ายไป 10 หยวน