กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
พอได้ยินคำว่าผ้าตำหนิ ดวงตาของพนักงานขายก็เป็นประกายขึ้นมาทันที ยิ้มพลางเข้ามาใกล้ทำทีสนิท
“พี่โจว ฉันชื่อสวี่จวน บ้านว่างฉันรู้จักอยู่หลังหนึ่งจริง ๆ แค่เพียงว่า…”
เธอพูดชะงักไปหน่อย โจวเฟยหย่าก็คว้ามือของเธอไว้ พูดด้วยความจริงใจ
“เสี่ยวจวนคนดี ถ้าเธอช่วยฉันหาบ้านได้จริง ๆ ฉันจะให้ผ้าเธอชุดหนึ่ง เลือกเอาเองได้เลย”
สวี่จวนยิ้มจนเห็นทั้งฟันเห็นทั้งเหงือก ได้แต่ร้อง “เฮ่ย” ออกมา “พี่โจว ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น ฉันแค่อยากบอกว่าบ้านหลังนั้นมันแพง”
โจวเฟยหย่าส่ายหน้า “แพงหน่อยไม่เป็นไร ขอให้ปลอดภัยหน่อยก็พอ ฉันกลัวว่าจะล่อขโมยเข้ามา แล้วผ้าล็อตนี้ฉันก็ต้องชดใช้ให้น้าสาวเอง”