กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
โจวเฟยหย่าทำตัวสนิทสนมราวกับสนิทกันมานาน (แบบไม่เกรงใจ) ยึดตัวเองเป็นเจ้านายของบ้าน
อาสาช่วยทำอาหาร มือสั่นไปหน่อยน้ำมันเลยเทเกินไป พอคิดว่าจะช่วยล้างจานเอง มือลื่นไปหน่อยจานก็แตก
ตอนกินข้าวก้มหน้ากินไม่สนใจใคร ตอนนอนดันหวังจินซานตกเตียงออกไป ตัวเองยึดห้องไว้คนเดียว
ทว่าคนบ้านหวังมีเรื่องปิดบังอยู่ในใจ ไม่กล้าตะโกนเอะอะ ได้แต่บ่นเบา ๆ สองสามคำแล้วกลืนความเจ็บใจลงท้อง
โจวเฟยหย่าแนบหูกับแผ่นประตู ฟังข้างนอกที่แม่หวังด่าลอย ๆ หวังจินซานขว้างปาของโครมคราม กับเสียงตวาดของพ่อหวัง
เสียงเอะอะมากทีเดียว แต่กลับไม่มีใครกล้ามาผลักประตู เธอจึงค่อยหายใจโล่ง