กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ฤดูร้อนปี 2022 คาเฟ่แห่งหนึ่งในเมืองเอ
“หลิวคุน ฉันไม่เห็นด้วย!” โจวเฟยหย่ากอดอก สีหน้าเด็ดขาด
สายตาของเธอกวาดไปยังชายที่นั่งตรงข้าม เต็มไปด้วยความไม่พอใจและโทสะอย่างรุนแรง
แต่เห็นได้ชัดว่าหลิวคุนก็ไม่พอใจเช่นกัน เขาเน้นย้ำว่า “ใช้เงินเดือนของผมผ่อนกู้ ไม่ต้องให้คุณผ่อน!”
อดไม่ได้ที่จะพึมพำเสียงดังพอสมควร “จะกลายเป็นคนในครอบครัวเดียวกันอยู่แล้ว คุณช่างขี้เหนียวจริง ๆ”
โจวเฟยหย่าแทบจะหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ “แต่หลักประกันที่คุณใช้กู้เงินให้น้องสาวคุณคือบ้านของฉัน! นั่นมันของฉัน!”
“อีกอย่าง คุณบอกว่าจะใช้เงินเดือนคุณผ่อนกู้ให้น้องสาว แล้วใช้ชีวิตในบ้านคุณไม่ควักสักแดงเลยหรือไง?”
เอาทรัพย์สินคนอื่นไปกู้เงิน ยังกล้าว่าฉันขี้เหนียวอีกหรือ?