กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เป็นอะไรไป?”
เมื่อเห็นปฏิกิริยาแบบนี้ของฮินะโมริโมโมะ เติ้งเอินก็ถามถึงสาเหตุตรง ๆ
“เธอนี่กล้าเรียกชื่อหัวหน้าทีมหลานหร่านตรง ๆ เลยนะ”
ฮินะโมริโมโมะจ้องเติ้งเอินด้วยแก้มที่พองลม
“หัวหน้าทีมหลานหร่านเป็นคนพาคุณออกมาจากสลัมดวงจิต ก่อนหน้านี้ฉันเองก็มาจากที่นั่น ฉันรู้ดีว่าที่สลัมดวงจิตใช้ชีวิตกันลำบากแค่ไหน”
ในสายตาของเธอ การที่หลานหร่านพาเติ้งเอินออกมาจากที่อย่างสลัมดวงจิตมาสู่เจิงหลิงถิงนั้น หลานหร่านมีบุญคุณใหญ่ต่อเติ้งเอิน
ต่อคนที่มีบุญคุณ อย่างน้อยก็ควรแสดงความเคารพสักหน่อยไม่ใช่หรือ?
“อ้อ ที่แท้ก็เรื่องนี้”
เติ้งเอินถึงบางอ้อ