เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อมองไปยังราชสีห์ทองคำที่มีกลิ่นอายองอาจดุดันยิ่งขึ้น ดอนกีโฮเต้ที่บังการโจมตีนี้ไว้ก็มีสีหน้าเคร่งขรึม
สำหรับเรื่องที่เติ้งเอินสอดมือเข้ามา ดอนกีโฮเต้มีความไม่พอใจอยู่ในใจ แต่เขาก็เข้าใจเป็นอย่างดี
กฎเกณฑ์ล้วนถูกกำหนดโดยผู้แข็งแกร่ง
และสิ่งที่ผู้อ่อนแอทำได้ มีเพียงปฏิบัติตามกฎของผู้แข็งแกร่งเท่านั้น
ไม่ว่าจะเป็นแบร์เรตต์ หรือดาบที่ราชสีห์ทองคำกุมอยู่ในมือเวลานี้
แต่เขายิ่งกระจ่างชัดว่า ยิ่งยากลำบาก ผลประโยชน์หลังจากผ่านด่านไปได้ก็จะยิ่งมหาศาล
ทันทีที่คิดได้เช่นนี้ ดอนกีโฮเต้ก็สะบัดมืออย่างรุนแรง โมเรียที่ถูกห่อหุ้มอยู่ใต้เส้นด้ายสีขาวถูกเหวี่ยงกระเด็นออกไป ห่างไกลจากสนามรบโดยตรง
ไม่ใช่ว่าเขาให้เกียรติความสัมพันธ์ในการร่วมมือระหว่างกัน
เพียงแต่ในเมื่อเป็นพันธมิตร หากจะแทงข้างหลังก็ต้องเป็นที่ที่ไร้ผู้คน ที่ตรงนี้ไม่เหมาะสมเอาเสียเลย
อย่างน้อยก่อนจะเข้าไปในสมาคมนักล่า ภาพลักษณ์ด้านบวกแม้เพียงเล็กน้อย ก็อาจเป็นประโยชน์ต่อเขา