กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่าทีของเติ้งเอินทำให้อิมโกรธจัด ตอนนี้เธอรู้สึกว่าสมองของตัวเองปลอดโปร่งกว่าที่เคยเป็น
เวลาอันยาวนานทำให้ความทรงจำของอิมหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ และความคิดก็เชื่องช้าลงทุกที
แต่หลังจากเติ้งเอินปรากฏตัว ความทรงจำในช่วงเวลานี้กลับเข้ามาครอบงำ
และเพราะเหตุนี้ อิมในตอนนี้จึงมองออกถึงท่าทีของเติ้งเอิน
“ข้าคิดว่าแกจะสนใจคนอื่น”
อิมจ้องมองเติ้งเอินด้วยดวงตาทั้งสอง พลางกล่าวเสียงเบา
“สนใจคนอื่น?”
ได้ยินคำพูดนั้น เติ้งเอินก็ก้าวเข้าไปข้างกายอิม แล้วหันหน้ามองหญิงร่างเล็ก
“อย่าลืมสิ ฉันมาจากที่ไหน”
“ดังนั้นเพราะเหตุนี้ แกถึงไม่แคร์ว่าที่โลกนี้จะถูกทำลาย?”