เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายใต้การจับตามองของผู้บริหารระดับสูงกองทัพเรือกลุ่มหนึ่ง ลูฟี่ก็ตะโกนประโยคคลาสสิกประโยคนั้นออกมาในภาพที่ฉายขึ้น
จากนั้น สีหน้ามีความสุขของการ์ปก็แข็งค้างอยู่บนใบหน้า
สำหรับการที่ลูฟี่เอาแต่ตะโกนว่าจะไปเป็นราชันโจรสลัดอะไรนั่น เขารู้อยู่แล้ว
ท้ายที่สุด หลังจากที่ได้เจอไอ้สารเลวแชงค์สผมแดงคนนั้นในตอนนั้น หลานชายของเขาก็เหมือนถูกผีเข้าสิง เอาแต่ตะโกนทุกวันว่าจะไปเป็นราชันโจรสลัดอะไรนั่น แถมยังบอกว่านี่คือสัญญาที่ให้ไว้กับแชงค์สผมแดง
“แค่ก ๆ เด็กเห็นว่าสนุกก็เลยตะโกนเล่น พวกคุณก็คงคิดแบบนี้เหมือนกันใช่ไหม”
การ์ปหัวเราะแห้ง ๆ แล้วเอ่ย ถึงเขาจะเป็นคนไม่คิดเล็กคิดน้อย แต่พอถูกคนมากมายจ้องด้วยสายตาแบบนี้ก็ยังรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
“ดูท่าหมอนี่อย่างการ์ปจะสั่งสอนหลานชายตัวเองน้อยไปหน่อย”
บนใบหน้าของเหอจงเจียงมีรอยยิ้มที่แฝงการหยอกล้อ
ไม่ใช่แค่เธอ คนอื่น ๆ จริง ๆ แล้วก็ไม่ค่อยสนใจคำพูดของลูฟี่
ท้ายที่สุดก็แค่เด็กคนหนึ่งเท่านั้น