กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซฟขมวดคิ้วไม่หยุด ดวงตามองกลุ่มนักล่าที่นั่งอยู่ข้างโต๊ะตรงหน้า
“เรื่องแบบนี้ พวกคุณปล่อยให้เกิดขึ้นได้อย่างไร?”
ในฐานะที่อยู่ในทะเลตะวันออก เซฟถือว่ามีความเข้าใจเกี่ยวกับสมาคมนักล่าอยู่บ้าง และเขารู้ดีว่าสำหรับคนทั่วไป การมีอยู่ของสมาคมนักล่านั้นเป็นเรื่องที่ดีอย่างแน่นอน
แต่ตอนนี้กลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นมาได้
“เรากำลังจัดการเรื่องนี้อยู่ไงล่ะ!”
นักล่าหนุ่มที่เป็นหัวหน้ากลุ่มถอนหายใจพลางกล่าว และมองไปที่เพื่อนร่วมกลุ่มคนอื่น ๆ
“คนเข้าร่วมสมาคมมีมากเกินไป สมาคมไม่สามารถดูแลนักล่าทุกคนได้ทั่วถึง แต่ประธานมีคำสั่งออกมาแล้ว ภายในสมาคมจะเร่งจัดการเรื่องนี้โดยเร็วที่สุด
เอาล่ะ เท้าแดงเซฟ เรื่องที่พูดเมื่อครู่ ตกลงจะรับปากไหม?”
“ตกลง!”
เซฟพยักหน้า