กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อากาศเงียบสงบไปชั่วขณะ
ไอนีลูกลืนน้ำลาย
“ไม่มี ผมเมื่อกี้... เอ่อ จริง ๆ ผมก็มีขอบเขตอยู่แล้ว”
ไอนีลูคิดครู่หนึ่ง แล้วยังปากแข็งอยู่หน่อย
“ถ้าเป็นแบบนี้ก็ดี ถ้าเจอเรื่องที่รับมือไม่ได้ก็ติดต่อฉันได้ ยังไงฉันก็คงไปถึงทันเวลาไม่ได้ ตอนนั้นฉันจะไปล้างแค้นให้นาย”
เสียงของเติ้งเอินดังขึ้นอีกครั้ง เพียงแต่เนื้อหาคำพูดนี้...
ไอนีลูฟังแล้วริมฝีปากสั่นระริก
“งั้นผมก็ขอบคุณ”
“ไม่ต้องเกรงใจ พวกเราคนกันเอง เอาล่ะ ทางฉันยังมีเรื่องต้องทำ”
หอยทากสื่อารถูกตัดสาย ไอนีลูมองหอยทากสื่อสารในมือ หนังตากระตุกอย่างบ้าคลั่ง