กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เติ้งเอินหันมมองโรบินที่วางคางไว้บนแขน นิ้วมือเลื่อนขึ้นลง ใช้ผักเขียวหยอกล้อหอยทากสื่อสาร
เขาหัวเราะเบา ๆ ส่ายหน้า
“เรื่องแบบนี้เลี่ยงไม่ได้ ฉันเคยพูดไปแล้ว ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา”
“เธอยังคิดแบบนั้นอยู่สินะ ดูเหมือนการรับมือกับรัฐบาลโลกในสายตาเธอไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย”
ได้ยินคำตอบของเติ้งเอิน โรบินจึงเอ่ยเบา ๆ สายตาของเธอเลื่อนไปที่ใบหน้าของเขา
ถูกสายตาสงสัยของโรบินจ้องมองอยู่ เติ้งเอินก็ไม่ได้ใส่ใจ
“ใช่ แค่ดูว่าฉันต้องแลกด้วยอะไรเท่านั้น เอ่อ ไม่ใช่ ฉันไม่ต้องแลกอะไร แต่เป็นคนอื่นในโลกนี้ต่างหากที่ต้องแลก”