กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอคาตาคุริจัดอารมณ์เตรียมเอ่ยปาก เขาก็เห็น
เขาเห็นชายหนุ่มที่ยืนอยู่หัวเรือฝั่งตรงข้ามยกมือขึ้นมาทางเขา
ชั่วขณะหนึ่ง ร่างกายคาตาคุริเกร็ง แสงสีแดงแลบผ่านดวงตา จากนั้นสีหน้าของเขาก็แข็งค้าง
“มาเป็นลูกชาย...ลูกน้องของฉันเถอะ!”
เสียงก้องกังวานในอากาศ
สีหน้าคาตาคุริเปลี่ยนไปมา รู้สึกว่าสถานการณ์ตรงหน้าช่างน่าขันอยู่บ้าง
ข้างหลังเติ้งเอิน โรบินยกมือกดหน้าผากตัวเอง สีหน้าเอือมระอา
จะรวบรวมคนทั้งทีก็ช่วยใส่ใจหน่อยสิ
จะมีใครที่ไหน พอเจอกันก็พูดแบบนี้เลย สมองมีปัญหาหรือไง
“มีปัญหาอะไรหรือ”