กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อย่าโกรธเลยเจ้นกั๋ว!”
การ์ปคุ้นเคยกับการที่เจ้นกั๋วโกรธอยู่แล้ว จึงโบกมืออย่างไม่สนใจ
เจ้นกั๋วเห็นก็พูดไม่ออก นั่งลง
“ไม่ว่าจะจริงหรือไม่ คนจำนวนมากก็จะคิดว่าจริง”
เจ้นกั๋วหายใจลึกหลายครั้งแล้วสงบอารมณ์ เอ่ยปาก
“ดังนั้น ข้าถึงเกลียดเรื่องนี้”
“การ์ป อย่าพูดต่อ”
เหอจงเจียงเตือน
“ช่างเถอะ ข้าออกเรือไปจับโจรสลัด พวกนี้พวกนายจัดการเอง”
การ์ปมองเหอจงเจียงแวบหนึ่งแล้วลุกขึ้น เปิดประตูห้องทำงานอย่างเชื่องช้า แล้วเดินออกไป