กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไปกันเถอะ ดูเหมือนพวกคุณจะไม่ค่อยต้อนรับฉันเท่าไร”
เติ้งเอินมองสีหน้าเอือมระอาของเรย์ลีห์แล้ว shrugged ไหล่ก่อนลุกขึ้น
“อ้อ จริงสิ ถ้าจะออกจากหมู่เกาะชาบอนดี้ ลองพิจารณาเกาะลอยฟ้าดูก็ได้”
เติ้งเอินหันไปมองชักกี้แล้วพูดพลางก้าวไปทางประตู
เดินถึงประตูแล้ว เติ้งเอินก็หันกลับมาอีกครั้ง
“โบอาแฮนค็อกออกจากหมู่เกาะชาบอนดี้ไปแล้วหรือ”
เรย์ลีห์ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้า
“น่าเสียดาย ฉันยังว่าจะขอลายเซ็นเธอสักหน่อย”
เติ้งเอินส่ายหน้า ออกไปด้วยสีหน้าเสียดาย
เรย์ลีห์มองเติ้งเอินจากไปอยู่พักใหญ่กว่าจะได้สติ