กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เติ้งเอิน”
ตาเหยี่ยวเหยียบอยู่บนซากเรือไม้ที่แตกกระจาย เงยหน้ามองเติ้งเอิน เอ่ยปากนำก่อน
“โอ้ คุณรู้จักฉันด้วย”
ได้ยินตาเหยี่ยวเรียกชื่อของตัวเอง เติ้งเอินก็เลิกคิ้ว
“เรื่องของคุณปรากฏอยู่ในหนังสือพิมพ์”
ตาเหยี่ยวพูดเรื่องนี้ด้วยสีหน้าจริงจัง
“อย่างนี้นี่เอง ก็จริง”
เติ้งเอินพยักหน้า สายตาสำรวจตาเหยี่ยว แล้วหยุดอยู่ที่ดาบในมือของเขา
หนึ่งในดาบสุดยอด โยรุที่กลายเป็นดาบดำแล้ว
ในจังหวะที่เขากำลังสังเกตดาบเล่มนี้ ดาบเล่มนี้ก็ขยับ เหวี่ยงขึ้นด้านบน คลื่นฟันที่บินได้ก็มาถึงหน้าของเติ้งเอินแล้ว