กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“วันนี้พอแค่นี้!”
เติ้งเอินโบกมือ หมุนตัวเดินมุ่งหน้าไปทางท่าเรือ
กุอิน่าและโซลอนที่เพิ่งลุกขึ้นมองแผ่นหลังของเติ้งเอินอย่างสงสัย
ทิศทางนั้นไม่ใช่โดโจอิชชิน
ท่าเรือของหมู่บ้านซวงเยวี่ย
ผู้คนบนท่าเรือมองเรือรบขนาดมหึมาเข้าใกล้ท่าเรืออย่างตกตะลึง แต่เรือไม่ได้เข้ามาใกล้เกินไป
“เป็นเรือรบของนาวี!”
แม้จะไม่เคยเห็น แต่รูปทรงแบบนี้กับเรือขนาดใหญ่ขนาดนี้ ก็มีแต่เรือรบของนาวี
แน่นอนว่าสำคัญที่สุดคือสัญลักษณ์นาวีบนใบเรือขนาดยักษ์
“นาวีมาที่นี่ทำไม? หรือว่าแถวนี้มีโจรสลัด?”