กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“มาเถอะ มาสัญญากัน มุ่งสู่ยอดนักดาบอันดับหนึ่งของโลกด้วยกัน”
โซลอนทั้งตัวตกอยู่ในความคลั่งไคล้ ตื่นเต้นราวกับวินาทีถัดมาจะชักไปเลย
เพียงแต่ไม่มีใครตอบรับความตื่นเต้นของเขา
ลมหนาวพัดมาช่วงหนึ่ง ต้นไม้ในป่าดังซู่ซ่า
ต่อให้เป็นโซลอนก็รู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง
“ฉันไม่ได้บอกว่าจะเป็นยอดนักดาบอันดับหนึ่งของโลกอะไรนั่นสักหน่อย!”
เติ้งเอินลูบคางพลางคิด
“ในเมื่อนายเรียนกระบี่ ก็ไม่คิดจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดหรือ?”
โซลอนเบิกตากว้าง กำหมัดแน่น ดูเหมือนไม่ค่อยเชื่อคำพูดเติ้งเอิน
กุอิน่าก็สงสัยอยู่บ้าง