กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงของเติ้งเอินดังขึ้นในป่า กุอิน่าที่กำลังโจมตีอยู่หยุดลงอย่างกะทันหัน แม้แต่โซลอนที่ลงมือกับเติ้งเอินด้วยสีหน้าจริงจังก็สัมผัสได้ว่าอารมณ์ของกุอิน่าไม่ปกติ จึงหยุดการกระทำในมือลงเช่นกัน
“นายอยากจะบอกว่า ผู้หญิงก็สามารถก้าวไปถึงที่หนึ่งได้ด้วยความพยายามของตัวเองงั้นเหรอ?”
กุอิน่าเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้ามองเติ้งเอินที่ถอดผ้าปิดตาออก แล้วถาม
“ไม่ใช่ ฉันอยากจะบอกว่า บางคนมีพรสวรรค์ที่น่ากลัวมาตั้งแต่กำเนิด สิ่งนี้คนส่วนใหญ่ไม่อาจเทียบได้ และเธอเพียงแค่ต้องเอาชนะตัวเองก็พอ”
เติ้งเอินหัวเราะเบา ๆ ส่ายหน้าพูด