กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 หมู่บ้านเราก็ต้องมีกิจการบ้างถึงจะรวยขึ้นได้
พอได้ยินคำว่าทนายความ เฉินวั่งก็ยิ่งไม่กล้าพูด ในความคิดที่ขาดความรู้ทางกฎหมายของเขา ทนายความกับตำรวจเป็นสิ่งเดียวกัน บอกจะจับคนก็จับได้เลย
เฉิงเซี่ยงหยางโทรศัพท์อยู่ในห้องผู้ป่วย ไม่นานทนายความก็มาถึงที่ อธิบายเงื่อนไขทีละข้อ เฉินวั่งถึงจะฟังไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็ไม่กล้าโต้แย้ง พูดว่าใช่ไปหมดทุกอย่าง ตรงไหนให้เซ็นชื่อก็เซ็นชื่อของตัวเองลงไปอย่างเบี้ยวๆ
มองชื่อที่เขียนอยู่ในหนังสือยอมความ ทนายความยืนยันซ้ำหลายรอบ สุดท้ายก็เก็บหนังสือยอมความเรียบร้อย