0087

⬢⬢⬢

ตอนที่ 87 ที่เจ้าเรียกว่าปัญญาในความโง่นี่เอง

เจียงชุนฮวาคุยกับซิ่วอวิ๋นเสียงเบา

“ฉันก็คิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน รู้สึกว่าน่าจะได้นะ ไม่อย่างนั้นพวกเขาหอบออกมาก็ให้คนอื่นไปหมด พวกเราไม่เสียเวลาหาเส้นทางนี้เปล่า ๆ เหรอ”

“เรื่องนี้ให้พี่ออกหน้าเหมาะกว่า พวกพี่เป็นพ่อค้าเร่เหมือนกัน คุยกันง่ายกว่า”

เจียงชุนฮวายิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้ทำได้ ในใจเธอคำนวณอยู่ครู่หนึ่ง ตอนที่ทุกคนหยุดพักดื่มชา เธอจึงลุกขึ้นยืน

“พี่ ๆ ทุกคนครับ ฉันมีเรื่องหนึ่งอยากคุยกับทุกคน”