0025

⬢⬢⬢

ตอนที่ 25 ทำไมเธอถึงต้องไปเป็นพ่อค้าเร่ด้วยล่ะ?

ยืนอยู่บนผืนแผ่นดินเมืองชวนตู เจียงชุนฮวารู้สึกเพียงว่าท้องฟ้าช่างมืดมัว

จุดจบแบบนี้เป็นสิ่งที่เธอฝันก็ไม่เคยคิดถึง

เธอไม่รู้ว่าตัวเองควรไปทางไหน ได้แต่นั่งอยู่ในมุมหนึ่ง มองผู้คนที่สัญจรไปมาอยู่ตรงหน้าอย่างเหม่อลอย

“หนูน้อย ทำไมยังนั่งอยู่ตรงนี้อีก เธอไม่มีที่ไปหรือไง?” คุณลุงคนหนึ่งที่เคยปลอบเธอบนรถแบกกระสอบพลาสติกสานมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ

“จากตรงนี้เดินตรงไปจะมีเรือนรับรอง ราคาไม่แพง หนูเป็นผู้หญิงคนเดียวก็อย่าเที่ยวเตร่อยู่ข้างนอกนานเกินไป รู้ไหม?”

เจียงชุนฮวาพยักหน้า ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน “ขอบคุณคุณลุงค่ะ”