0015

⬢⬢⬢

ตอนที่ 15 งานใหม่ที่เมืองเซินเฉิง

บนรถไฟคนแน่นขนัดมาก อากาศยังคงร้อนอบอ้าว ในตู้โดยสารอบอวลไปด้วยกลิ่นเท้าที่เหม็นบูดผสมกับกลิ่นเหงื่อเปรี้ยวจากรักแร้ที่ตลบอบอวลไปทั่ว จนทำให้หัวของเฉิงเซี่ยงหยางมึนงงไปบ้าง

ตลอดทางได้เห็นทิวทัศน์มากมายที่แตกต่างจากแถบหลู่ซี โดยเฉพาะตอนที่ผ่านกั้นซี เห็นสวนส้มทีละแปลงๆ แล้วนึกถึงราคาส้มตอนอยู่ที่อวี้อัน เฉิงเซี่ยงหยางรู้สึกว่าสิ่งที่เต็มภูเขาเต็มทุ่งนั้นไม่ใช่ส้ม แต่เป็นทองคำ

จิตใจของเขาก็ค่อยๆ เปิดกว้างขึ้น ความอัดอั้นที่มีอยู่ก่อนหน้าก็ค่อยๆ จางหายไปตามนั้น ไม่แน่ บางที การออกมาครั้งนี้อาจเป็นการเลือกที่ถูกต้องกว่าก็ได้?