0005

⬢⬢⬢

ตอนที่ 5 มีงานหาเงินอยู่ แต่ต้องใจกล้า

ร้านอาหารไม่ใหญ่โต แต่กับข้าวที่ยกมาเสิร์ฟกลับมีไม่น้อย

เฝิงเฉวียนมองไก่ย่างที่พี่สาววางไว้กลางโต๊ะ กลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว

“พี่ ผมกินไก่ครั้งล่าสุดก็ตอนตรุษจีนนั่นแหละ…” เขากระซิบกับเฉิงเซี่ยงหยางเบา ๆ อีกสักครู่ พี่สาวก็ยกเนื้อตุ๋นมาอีกจานหนึ่งที่สั่นไปทั้งจาน

กลิ่นหอมนั้น เขาไม่เคยได้กลิ่นมาก่อนในชีวิต หอมจนเขามึนงงไปหน่อย

“น้าชายลูกพี่ลูกน้อง นี่ นี่มันเปลืองเกินไป เปลืองเกินไปจริง ๆ…”