กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 396 การฉลองแบบทุ่มไม่อั้นของซูหราน!
ในห้องพักผู้ป่วยวีไอพี เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก
เร่อปาและซูหรานจ้องตากัน กำลังสื่อสารกันโดยไร้เสียง
ซูหราน: [เธอไม่ได้บอกว่าประจำเดือนมาเหรอ?]
เร่อปา: [ฉันไม่รู้! อย่าถามฉัน! ฉันไม่รู้!]
ความคิดมากมายผุดขึ้นในใจเร่อปา
ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงกินเก่งขนาดนั้น
ทำไมอารมณ์ถึงได้แปรปรวนขนาดนี้
และทำไมถึงอยากจะอ้อนซูหรานอยู่ตลอดเวลา...
ที่แท้ก็เป็นเพราะฮอร์โมนตั้งครรภ์นี่เอง...