กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 390 เห็นแล้วต้องอึ้ง! บอสซูมาทำงานแล้ว!
สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านผิวน้ำ นำพาความเย็นสบายมาสัมผัสผิวแผ่วเบา
แสงไฟระยิบระยับจากฝั่งไกลโพ้นทอดเงาลงบนผืนน้ำ ราวกับทางช้างเผือกที่ถูกทำหกจนกระจายตัวเป็นประกายระยิบระยับ
ทั้งสองไม่ได้รีบร้อนที่จะกลับบ้าน พวกเขาเพียงแค่เดินทอดน่องไปตามริมฝั่งแม่น้ำ ปล่อยใจให้ดื่มด่ำกับความเงียบสงบที่หาได้ยากยิ่งในยามนี้
ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงของเร่อปาที่ฟังดูอู้อี้ก็ดังขึ้น
“ซูจอมซื่อบื้อ”
“หืม?”
“ฉันเหมือนจะหิวแล้วล่ะ...”
ซูหรานชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะถามกลับ “เธอแน่ใจนะว่าไม่ได้ท้องน่ะ?”
“...”